Pisze-Wiersze.pl

[p^sonique]

Cekinowy Syzyf




Cekinowy kubek w powietrzu. Łup. W... zdycham. Znowu muszę zwlec się z pościeli i sprzątnąć to gówno przed przybyciem rodziców. Co za odór - rozbite stroficznie wyimaginowane dzieła, obleczone zziajanym piórem... i oni uważają się za Wybitnych. Pierwsza klasa, jak wspominali. Mogę dodać, że nawet nie podstawówki - ale to już tylko w myślach, ażeby w głowach im się nie poprzewracało z natłoku wzruszeń i chwał. Już czuję się jak sprzątaczka. Wybieram więc tylko te najdogodniejsze, niezlepione atramentem. Wysysam je doszczętnie - może jednak uda się coś odbudować. Oczyma współczesnej, ale intymnej wyobraźni, widzę, jak powstają herosi, a Herkules, już nawet pierwszoplanowy, wysuwa się na prowadzenie biczem i łukiem naprężonym wzdłuż ciała. Pragnę strzał. Powstaje człowiek - nieskręcony żywymi latoroślami laicyzmu, geniusz wśród swoich, naduwielbiany za tworzenie świata wyidealizowanego. Taaak. Dotykam delikatniej, aby nie zburzyć powstałej właśnie harmonii. Czuję muzykę. Czasami słowa i zobrazowanie są mniej cenniejsze niż odczucia. Gra wyzutych z cierpień słów - nareszcie powstaje z upodlonych przez nich - naprawdę nie sądzili, jak wielką krzywdę są w stanie wyrządzić. Już nie ma złudzeń. Troję także da się odbudować wspólnymi siłami. Dołóż do ogniska. Niech nie wypali doszczętnie zamiarów nieodpowiedzialny twórca. Jeszcze. Syczy. Dobij. Tak. Głaszczę w amoku strzępy i widzę, jak zbierają się w jedność dysząc po cichu. Wtóruję im niepewna własnych poczynań. Wiesz - takim jak my to wszystko obojętne w przybliżonej sytuacji. Byleby móc dojść do perfekcji - przez stwarzanie odbić w samych sobie. To zobojętnianie duszy. Potocznemu człowiekowi daleko do zrozumienia wyżej wymienionego. Bądź jak ja. Nie milcz, jak wewnętrzny głos woła - powstaje idealny świat!


... łup.


Spadły kolejne banalne i nielogiczne słowa, rozbijając wersy o podłogę. Stoję i patrzę z niedowierzaniem, jak piszą wiersze na skrawkach kartek w linie. Ody i hymny na uboczu, wiecie jaka jest dzisiejsza młodzież. Wzburzeniem duszy rozpoczynam od nowa Syzyfową pracę, zmieniając z bólem jej treść w umyśle poety.